Στην αρχαία ελληνική μυθολογία και φιλοσοφία, η Νέμεσις ήταν η θεά που τιμωρούσε την ύβριν – την υπεροψία και την αλαζονεία απέναντι στους θεούς ή τους νόμους της φύσης. Ήταν η ενσάρκωση της θείας δικαιοσύνης που εξισορροπεί τα πράγματα, φέρνοντας πίσω στον αλαζόνα αυτό που του αξίζει. Οι τραγικοί ποιητές, όπως ο Ευριπίδης, και οι φιλόσοφοι, όπως ο Αριστοτέλης, την περιγράφουν ως αόρατη αλλά πανταχού παρούσα δύναμη που επιβάλλει ισορροπία και τιμωρία εκεί που η αδικία κυριαρχεί.

Με λίγα λόγια, η Νέμεσις είναι η θεία εκδίκηση και η διατήρηση της τάξης, η δύναμη που θυμίζει στον άνθρωπο τα όρια της ύβρεως και της υπεροψίας του